Monday, 28 March 2011

Hoe het dit gebeur dat ons uitgelewer is aan sulke lae klas voorstedelike sukkelaars soos Maureen Marud om ons nasie in te lig oor nuusgebeure?

MAUREEN MARUD'S `n PARODIE 

Vandag het Maureen Marud van die Argus haar status as die parodie van n joernalis, as die karikatuur van `n amper Tom Wolf – agtige literêre verskynsel oortref met haar “skokkende” Argus Action. Gedoriewaar. Wêreldnuus! Iemand op `n bus het “kaffer” gesê. En die iemand werk vir Interkaap Busdiens ! Hene nê !

Opsigself sou dit alreeds redelik onnoemenswaardig gewees het in n land waar minstens vyf miljoen wit mense nie dankbaar genoeg is (aldus Tutu) vir die feit dat hulle vir hulle sondes teen die mensdom vergewe is deur die ruimhartige swartmense sonder dat hulle die “prys” hoef te betaal nie. Ons hoor daagliks nie net dat wit mense rassiste is nie, maar ook dat rassisme per definisie die geloof van wit mense is dat swart mense minderwaardig is; en dat swart mense per definisie nie rassisties kan wees nie omdat hulle nie in hulle opinies in n kultuur van onderdrukking van die wittes oortuigend kan handhaaf in die praktyk nie. Plastiese denke op sy beste.

Die groot nuus wat die arme Marud vandag rapporteer, is dat Interkaap nie “outraged” genoeg was toe hulle van die beweerde “vloekwoord” se gebruik ingelig is nie. In stede daarvan dat die dame op die telefoon, ten tyde van James Costello se oproep wat haar van die gruweldaad ingelig het, haar humeur heeltemal verloor het, en saam met Costello die een reëndans na die ander gedans het om die sondaar en sy onbehoorlik bevoordeelde rassistiese nasate tot die sewende geslag te vervloek in n ekstase van skok en verbasing, was die arme dame te professioneel en was sy “eers nie geskok nie”.

Die resultaat was dat die vent (glo `n komediant) so ontsteld was omdat hy nie sy stokkielekker en goue ster op die voorkop gekry het na hy iemand wat Old Speak gepleeg het verkla het nie, dat hy die wonderlikste moeite gedoen het om die mense van Interkaap twaalf keer te bel in twaalf uur; twaalf keer! En hy is nog meer “outraged” vandag, omdat hulle sewe dae geneem het om hom te laat weet dat hy hulle asseblief nou moet uitlos omdat hulle besig is met `n interne ondersoek. En toe spat dit eers: “ hulle is seersekerlik besig met n “cover up” want hy moet nou glo n beëdigde verklaring ingee. Hoe durf hulle die nuwe Arbeidswet gehoorsaam ? Hoe durf hulle die “vloekende rassis” sy regte in terme van die Arbeidswet toereken? Hy het sekerlik nie regte nie. Hy’t dan “kaffer” gesê!”

Of so beweer die sogenaamde komediant met die samesweringsteorie. En snaaks, volgens sy weergawe het hy Interkaap 12 keer in twaalf uur gebel, en dit toe gelos. En toe – na sewe dae – toe pluk hy uiteindelik die ou tipiese voorstedelike Kaapse dreigement uit: “media ! polisie ! Fok die verkragters. Ek ken `n ou op n bus wat sewe dae terug agter iemand se rug “kaffer” kwytgeraak het.”

En toe is hy te “tough & outraged” om gemanierd genoeg te wees om te luister wat Interkaap vir hom probeer sê oor die foon. Snaaks nê. Hy is die een wat n ondersoek vra, die “kaffer” prater wil laat vervolg, maar hy is die een wat die ondersoek na die insident belemmer deur te weier om te getuig omdat hy sy “gat” gewip het oor die prosedures wat gevolg word en die tyd wat dit neem. Hy vereis onmiddellike “bundu justice” of niks nie.

Om alles te kroon, is hy so “outraged” dat hy die gebrek aan `n storie vir die sukkelende Marud oorvertel, en om alles te kroon is daar een of ander verskoning vir n redakteur wat reken “dis `n storie”. En dis die boodskap wat ons die wêreld instuur: Interkaap se drywer sê (na bewering) “kaffer” en Interkaap durf om prosedures te volg, nie van die haat en nyd te skuim om die mond nie, en te versoek dat die een wat die storie aandra n verklaring in die verband moet indien.

Presies hoe Marud dit as n storie beskou verstom my soos gewoonlik. Uit persoonlike ervaring weet ek dat sy nie net `n boelie is nie, maar ook die feite vervals ten einde skokwaarde te manufaktureer. Marud is gewoon n parodie; die storie is `n skrikwekkende bewys van hoe fascisties die nuwe Suid-Afrika met sy Pan Suid - Afrikanisme reeds geword het. Ons media probeer nou selfs voorskryf hoe emosioneel ontsteld woordvoerders van maatskappye moet raak as “hansworse” hulle skakel met geheime inligting dat hulle personeel “kaffer” kwytgeraak het.

In n land waar 55 000 mense per jaar vermoor word en net 1.5% van die moordenaars agter tralies opeindig, waar amper sestigduisend vroue per jaar verkrag word, ensomeer, is die gedagte dat die Polisie iemand moet vervolg oor hy n rassistiese opmerking gemaak het sover dit een of ander hanswors aangaan, wat bygesê nêrens beweer dat hy verdere getuies het om sy storie te staaf nie, n aanduiding van presies hoe misplaasd hierdie sg. nuwe moraliteit is. Ek gee nie n jota of n tittel om of die woord nou al die katastrofes van apartheid en al die lyding van Jeremia reflekteer in n gepolariseerde nasie vol skuld bla bla bla nie. Dit bly belaglik dat die indruk geskep word dat die polisie van Kaapstad die polisie waar ook al die insident plaasgevind het, met so `n storie moet belas. Net ongeveer 24 mense sal verkrag en vermoor word in die tyd wat die hanswors se klag ondersoek word. En daar’s op die feite wat die arme Marud hier vervaardig, nie eers n kans in `n honderd jaar dat die saak tot in die hof sou kom nie. Dis die hanswors se woord teen die drywer s’n. En die maatskappy is verplig om nie na elke hanswors se swanesang mense links en regs te dissiplineer nie. Redelike reaksie, redelike prosedure; beredeneerde respons. Dis waaroor die demokratiese Suid-Afrika moes gegaan het . Nie n skuldigbevinding in die media van die werkgewer van iemand wat volgens `n hanswors iemand anders ver ver van hier af na bewering “kaffer” genoem het nie.

Van een ding is ek seker. Ek lag vir James Costello, so hy moet seker n komediant wees. En vir Marud. Van haar kan ek net sê, dat dit goed is dat die nuwe Suid-Afrika `n konstitusie het wat seker maak dat ek verstaan dat sy my gelyke is. Anders weet ek darem nie.

Stellenbosch
Woensdag 10 Mei 2006
00h20

EK KAN NIE MEER DIE POLISIE SE KORRUPSIE VAT NIE!


Die korrupsie van Inspekteur Van der Merwe.
Gebaseer op `n ware verhaal. Die verhaal speel af in die Noordelike Voorstad van Kaapstad, in Brackenfell.

Die eerste stap is `n oproep Vrydag middag half vier met die volgende dreigement sommer oorgedra aan die skakelbord as opening: “Dis Inspekteur van der Merwe hier. Ek het `n klag van bedrog hier teen Krisjan Coetzee. As hy weet wat goed is vir hom, dan sorg hy dat hy by my uitkom.”

Krisjan skakel hom terug. Van der Merwe is aggressief en aanvallend. Hy probeer intimideer deur vir Krisjan te probeer verduidelik dat “hy beter afkom `pullisiestasie’ toe of daar’s moeilikheid.”

Krisjan lig hom in dat hy in die eerste plek, sy swygreg nou en hier uitoefen. Tweedens, dat Van der Merwe met sy prokureur kan praat. Van der Merwe se antwoord is dat Coetzee “by hom beter uitkom, vandag nog.”

Coetzee herhaal dat hy geen kommentaar gaan lewer alvorens hy die besonderhede van die klag ontvang het, en met sy regsverteenwoordiger gepraat het nie. Volgens Van der Merwe is die aard van die klag te wete dat Coetzee valslik, met opset, bedrieglik, een enjin van n klant ingeneem het en `n heel ander enjin aan die klant terug gegee het.

Coetzee lig hom in dat dit beslis nie die geval is nie, dat hy die papierwerk, bewyse en ooreenkoms met die klaer het as bewys, en dat Van der Merwe `n siviele aangeleentheid foutiewelik kriminaliseer en dat Van der Merwe hom probeer intimideer ten einde die klaer tot voordeel te strek.
Die klaer het probeer om n afbetalingsooreenkoms met hom te beding. Hy’t dit onder voorwaardes toegelaat. Die Klaer het nie daarby gehou nie en die ooreenkoms is kanselleer. Coetzee het reeds `n enjin gekoop om in die klaer se kar te sit en moet die verlies self absorbeer. Coetzee het ook die bakkie wat hy aan die klaer geleen het, teruggeneem aangesien die ooreenkoms kanselleer is. Die klaer het Coetzee gedreig dat hy ander maniere het, dat hy konneksies het; dat Coetzee sal spyt wees. Die klaer is n “two bit crook” wat sy lewe maak op die rant van die reg, bekend as iemand wat spog met sy verbintenis met die Kaap se voorste gewelddadige bendes.
Coetzee skakel die bevelvoerder, ene Kroukamp, en verwys na `n vorige vergadering in sy kantoor effens meer as n jaar gelede. Hy verwys na die gesprek wat voor menigte getuies plaasgevind het, waarin die bevelvoerder te kenne gegee het dat daar meer korrupsie in Brackenfell Polisiekantoor is as op enige ander plek in die land. En dat Brackenfell die afsetgebied is waarheen talle polisiemanne wat krimineel ondersoek word gepos word gedurende die ondersoeke; en dat die aandadigheid van sy polisiemanne in Brackenfell by siviele aangeleenthede en intimidasie aan die orde van die dag is.
Kroukamp is onbeskof, kortaf en dreig Coetzee, laat hom met die waarskuwing dat Van der Merwe kan maak net soos hy wil. Niemand kan iets daaraan doen nie!
Coetzee se prokureur slaag eers nie daarin om met Van der Merwe te praat nie. Aldus Kroukamp, is Van der Merwe op pad hof toe.
`n Uur later arriveer Van der Merwe, in die geselskap van een mannetjie met brilletjies, een mannetjie met `n goedkoop leerbaadjie aan, `n sproetgesig met die bak armpies van `n hans standerd agt mannetjie, en een swart kêreltjie wat homself baie belangrik van aangesig opblaas sodat almal kan sien hy`s `n moeilike man!
By hulle aankoms gee hulle luidkeels te kenne dat die “Pullisie” hier is vir Coetzee. Hulle wag glo net vir iets of iemand dan kom hulle in na Coetzee se kantoor toe.
Coetzee het verdere afsprake elders. Hy wag n ruk, en staan dan op, vergesel van Gunter Coetzee, en stap uit vorentoe. Die sogenaamde “polisiemannetjies” staan buite rond soos manhaftige kapokkies, en die twee stap tussen hulle deur, al geselsend. Krisjan klim in sy bakkie, in Van der Merwe se teenwoordigheid, en hy ry rustig verby hom en sy makkers, die straat af, weg na sy afspraak toe.
Na `n ruk bars die viermanskap agter by die kantoor in. Hulle stel hulself nie bekend nie. Hulle identifiseer hulself ook nie. Een staan buite die deur rond. Een hang aan die kosyn. Een staan lomp rond langs die tafel rond, en Van der Merwe leun vermakerig op die lessenaar.
“Is JY Coetzee?” vra hy my in n oorblufte dog ongeskikte stem.
“Nee”

“Krisjan Coetzee?”
“Hu-uh. Nee.”
Ongeduldig. “Maar jy is bekend aan die klaer as Krisjan Coetzee?”
“Nee. Watter klaer?”
“Is jy  dan nie Krisjan Coetzee nie?”
“`NEE. Vir `n derde keer.”
“Waar`s Coetzee”
“Hy’t gery”.
Van der Merwe draai om en praat met sy groepie sameswerige gatlakeie. “Kan jy glo die fokken man weet ons kom hom sien dan ry hy vir ons weg - - by ons verby?”
Ek kyk hom met minagting aan. 
“Ek het `n lasbrief vir sy arres. Jy beter my sê waar hy is.”
Ek antwoord hom nie. Ek wonder wie die korrupte Landros is wat `n lasbrief vir arrestasie vir `n korrupte polisieman gee om `n gesiene sakeman te arresteer laat op `n Vrydag middag op `n vervalste klag van bedrog alvorens die verklaring van die sakeman nog eers geneem is? Die korrupsie is soos snoek. As dit loop, dan blink alles wat nie stink nie.

“Meneer ek kan jou arresteer vir regsbelemmering. Waar bly hy?”
“Ek belemmer nie die REG? nie. Hy bly in Stellenbosch. Êrens. Jy moet hom maar gaan soek.”
Meneer, jy belemmer my ondersoek. Wat is sy adres?
“Ek stuur nie briewe soontoe nie. Ek weet nie.”
“Hy’t sy selfoon? Ons sal hom dan maar met die selfoon opspoor.”
Ek vlieg op, klap my hande.
“Nou toe. Ek is seker julle sal by ses moorde in Stellenbosch verby ry om hom te soek. Julle het klaarblyklik fokkol beter om te doen.”
Van der Merwe ruk hom op. “Glo my, ek het baie beter dinge om te doen. “
“ Ek minag hom geheel en al: Nou ja toe – toe, gaan vang hom. Daar gaat julle”
Ek stap saam met die vier sogenaamde polisiemanne, hulle gesigte teleurgesteld dat hulle nie met hulle korrupte plannetjie geslaag het nie. Ek moet maar saamstap. Mens weet nooit watter skade sulke sosiopate kan uitrig as hulle suurgat is en sonder begeleiding op die perseel van iemand wat hulle korrupsie frustreer, rondstaan nie?
Die een met die verskriklike gestopte blokkies leerbaadjie wat doer uit die tagtigs dateer, probeer manhaftig klink: “Wie sê hy kruip nie êrens in die gebou weg nie” vra hy kamma amptelik vir Van der Merwe.
Ek wys met my hand, op die wyse wat mens iemand nooi om voor jou by die deur in te stap, dat hy baie – baie welkom is om deur die gebou te gaan en te soek vir Coetzee.
Die komieklike leerbaadjie antwoord eers nie. Dan, op `n onvanpaste moment oomblikke later, dink hy skielik aan `n antwoord, en merk hy ewe braaf op: moenie vir my gebare maak nie!”.
“Dis my fokken gebou die. Ek het jou genooi om die gebou deur te stap. Ek sal soveel fokken gebare in die gebou maak, as wat ek wil. O.K.? Boet?” antwoord ek.
Een van die misbaksels merk op dat “die mense die fokken ding heeltemal verkeerd hanteer.”
Ek draai om. “Moenie jy vir my regsadvies gee nie. Jaag! Gaan vang hom!  Maandag sal jy en jou makkers van my prokureur af hoor.”
Ek draai minagtend om en stap terug in die gebou in. Die Suid-Afrikaanse Polisie is `n baie groter kakspul as wat enige iemand kan dink. Fok die polisie. Fok wet en orde. En fok veral die reg. Fok dit ! Ek sal voortaan ook maak net mooi soos ek wil; en as iemand my wil teëgaan sal ek ook vir my `n troppie hans polisiemanne goedkoop koop om my vuilwerk te doen en my woord wet te maak.
Later praat my prokureur met die korrupte Inspekteur van der Merwe. Van der Merwe ruk hom so op dat hy die foon in die prokureur se oor neersmyt. Baie professioneel. Duidelik `n man in volle beheer van sy rede en temperament.
Sondag lui my foon.  Dis weer  Inspekteur van der Merwe.  Eers was hy Vrydag middag sesuur met die saak besig; en dan is hy Sondag middagete-tyd weer besig met die saak. “Ek antwoord: hallo”.
“Krisjan Coetzee? Meneer Krisjan Coetzee” gebied `n varkerige stem my.
“Wie praat?” is my enigste effe geïrriteerde antwoord.
Ek`s moeg vir varkerige mense wat my skakel en dan vir my vra wie praat sonder om hulself bekend te stel. Weer eens.
“Dis Inspekteur van der Merwe. Is dit Krisjan Coetzee?”
“Nee”.
“Wie is dit wat praat” gebied hy weer in sy beste Sondag bombas.
“Dis Gunter Coetzee” antwoord ek hom effe vermakerig.
“Ek wil met Krisjan Coetzee praat. Nou.”
“Nee” antwoord ek kortaf.
“Nee? Hoe bedoel jy nee? Wie sê ek kannie met hom praat nie?”
“Sy prokureur”.
“Hoor hier - ek het `n lasbrief vir sy arres!”
“Baie geluk. Jy is alreeds in groot moeilikheid Van der Merwe. En Maandag gaan jy behoorlik KAK.”
Van der Merwe begin weer gebiedend in my ore sanik, maar vir eers het ek genoeg gehad van hierdie wolf in skaapklere.
Man - - jou GAT.” Dan sit ek die foon neer. Die man is nie net korrup en onbeskof nie. Lyk my hy’s fokken onnosel ook.
Lekker slaap, Inspekteur van der Merwe.